طبق معمول تریلی ترمز برید و کل مسیر شهر نراق را با سرعت 120 کیلومتر در ساعت طی کرد و طبق همان معمول همیشگی گوشت تن مردم نراق آب شد .

هنوز 20 روز از حادثه قبلی نگذشته بود که امروز مورخ 27/6/86 راس ساعت 2 عصر شهروندان حاضر در خیابان اصلی شهر مشاهده کردند تریلی حامل بسته های سرامیک در حالی که کنترل خود را از دست داده و بسته های سرامیک از روی تریلی به طرف مردم پخش می شد به طرز معجزه آسایی بدون خسارت جانی شهر را ترک و در پائین دست نراق متوقف شد . در این حادثه چند خوردرو پارک شده در حاشیه خیابان حادثه دیدند و تعدادی درخت و فضای سبز شهر نیز بر اثر اصابت سرامیک ها از بین رفت . این اتفاق در ساعت 2 عصر رخ داد و در این ساعت به دلیل روزه بودن مردم  و تعطیلی دانشگاه و مدارس خیابان اصلی خالی از جمعیت بود که بحمد الله برای شهروندان اتفاق خاصی نیفتاد واین جای شکر دارد لذا بر تمام نراقیها واجب است به شکرانه رفع خطر بزرگی که امروز از سر شان گذشت دو رکعت نماز شکر بخوانند و سر همان نماز دست های خود را به سوی آسمان بلند کرده از ته قلب بر تمامی کسانی که  به هر دلیل در کار احداث جاده کمر بندی با توجیه کم بودن شاخص جمعیت شهراخلال می کنند نفرین نمایند تا بلکه به آه دل مظلومی بساط ظلم یک عده سیاست باز معلوم الحال برچیده شود . شنیدم میگن باید ترسید از آه کسی که جز خدا کسی را ندارد و ما نراقیها هم به هر کی که نامه نوشتیم انگار نه انگار پس چاره ای  نمانده جز نفرین!!!